czwartek, 17 lipca 2025

Każdy chce mieć Złotą Rybkę By spełnione mieć marzenia

 

Każdy chce mieć Złotą Rybkę

By spełnione mieć marzenia


I zapuszcza w wodę wędkę

Jednak Złota Rybka przecież

Zawsze ma swe tajemnice

Swoje zaraz i poczekaj

A poza tym sama prawda

Cóż to za waga marzenia

Gdyby to marzenie 

Być miało

Spełnione naprędce

Jeszcze szybciej 

Niż  kichnięcie

Przeciw falom

Złota Rybka i w Piasecznie

W Starym Rodowym  Jeziorze

Nad którym straż dzierży

Nestor krainy

I Nestor Rodu Lorbieckich

Czcigodny Tadeusz

Herbu Sas

Zapalony Myśliwy

A i Wędkarz zapalony

Gdy czasem o świcie

Albo i o zmierzchu

Rzuci okiem


Na swoje Rodowe Jezioro
W którym zawsze widzi
Odbicie wszystkich
Piaseckich czasów

W blasku brzasku

Albo i  o wieczornej zorzy

Udaje się usłyszeć

A nawet i dojrzeć

Pląsanie Złotej Rybki

Czeka rybak

Czeka wędkarz

Lecz wszystko

Wymaga tej dojrzałej chwili

Ten dogoni swe marzenie

I ten spełni swe marzenie

Gdy jest na to przygotowany

Iż stanie się to

Nie od razu

Nieraz i przeminą lata

Nieraz co najmniej

Dwanaście wiosen i jesieni

Zanim Złota Rybka

Podpłynie do brzegu

Specjalnie tylko po to

By marzenie Twoje

Tak długo oczekiwane

Aby je nareszcie spełnić

Z należną ku Tobie powagą

I Tadeusz wie co robi

Niezależnie jaką porą

Albo choć

Przez okno zerknie


Ażeby chociaż na moment

Chociaż w myślach

We wspomnieniach

Ujrzeć swoją

Kochaną Złotą Rybkę

A gdy Jej akurat nie ma

To siada przy stole


I pogrążony w myślach

Całego żywota

Cierpliwie czeka

Bacznie śledząc

Pasmo swoich

Cennych wspomnień

 

Ilustracje  i tekst

Stanisław Józef Zieliński

18. 07. 2025


 

 

 

niedziela, 2 lutego 2025

Jesteś przy drodze Czcigodna Św. Teklo

Jesteś przy drodze


Czcigodna Święta Teklo

A droga  z Piaseczna koło Gniewa

Do Wyrębów biegnie

Od ponad wieku

I tu przy tej drodze

Jest tu już trwałe

Stabilne Twoje miejsce



 Mieszkańcy wiedzą

Mieszkańcy Piaseczna

Jak bardzo serdecznie

Jak bardzo duchowo



Jest razem z nimi

Ta niezawodna Święta

Święta Pani Tekla

 I masz tu swoją

Kapliczkę z cegły

Przykrytą dachem

Taki jest domek

Solidny murowany

W Piasecznie



Domek  Świętej Tekli

 

Konserwatorzy a i architekci

Już zaliczyli Ciebie do zabytków

Na co uśmiechasz się

Li tylko dyskretnie

Bo przecież Ty jesteś

Mieszkanką Piaseczna


I zawsze Tobie

O Święta Teklo

Jakże już dobrze

W Twoim Piasecznie


 Chcieli Ciebie ukraść

Chcieli Ciebie zniszczyć

Niedobrzy Niemcy


Podczas okupacji

Przyszli Tobie z pomocą

Swojej gorliwej sąsiadce

Niezawodni sąsiedzi Lorbieccy


 
Pani Leokadia

Pomimo groźby

Surowej kary

Nawet i zsyłki

Gdzieś do obozu

Ukryła Ciebie

Mocno poszukiwaną

Mocno ukryła

W swoim rodzinnym domu

Gdyby nawet szukali

To i tak przecież

By Ciebie nie znaleźli

 

W ubiegłym roku

W roku 2024

Kiedy Twój

Murowany domek

Zniszczyła nawałnica

Drzewo przewróciło się

Wprost na Kapliczkę

I od tego uderzenia 

Spadła Figura Św. Tekli z cokołu

To nestor Rodu Lorbieckich

Tadeusz Lorbiecki

Przywrócił Tobie

Tobie Święta Teklo

Harmonię i Ład

I za to wdzięczna

Jest cała Parafia

Pod wezwaniem Narodzenia 

Najświętszej Maryi Panny


I tak niewiele 

Tobie potrzeba 

Domek Kapliczka

I ta garść miejsca

I jakże za to

Za to tak niewiele

Jakże bardzo codziennie

Potrafisz być wdzięczna

Bo taka już zawsze

Jest Święta Tekla

I wszystkich zalet

Wymienić nie sposób

I strzeże ładu

I strzeże harmonii

Chroni od przygnębienia 

Chroni przed wężami

I od dzikich zwierząt

I od zarazy

I od depresji


Strzeże od pożaru

A jest też i przykład  

Bezgranicznej Wiary

Wbrew woli Narzeczonego

I całej swojej Rodziny

Wierna głosowi 

Jezusa Chrystusa

Pójdź za Mną

Dziewica z Ikonium

W krainie  Anatolii

W Krainie położonej 

W Azji Mniejszej

Z początków Chrześcijaństwa

Z II wieku

Gdy głoszenie Wiary

Było odwagą

I groziło śmiercią

Była sobą do końca

I piękna 

I mądra

I stanowcza

Mimo wszystko

Skąd tyle siły

Skąd tyle woli

Miała zawsze w sobie

Ta skromna pokorna

Bogobojna Niewiasta

Czym świat zadziwia 

Aż po dzień dzisiejszy

To już największy

Sekret Świętej Tekli

Obejmujący wszystkie kontynenty

I jest na świecie do dziś

W tylu kapliczkach

W tylu ikonach

W tylu rycinach

W tylu obrazach




Z historii Kapliczki Św. Tekli w Piasecznie 

Święta Tekla…


… wstąpiła na cokół  (…) prawdopodobnie w 1906 roku , o czym może świadczyć taka data wyryta na  inskrypcji  umieszczonej na dolnej części cokołu. Kapliczka przetrwała w nienaruszonym stanie  do września 1939 roku. Wówczas została doszczętnie zniszczona przez niemieckiego okupanta. Figurę Św. Tekli uratowała Leokadia Lorbiecka, która pod osłoną nocy ukryła ją w swoim domu przed hitlerowcami. Tam przeleżała aż do wyzwolenia. Po wojnie, w okresie niesprzyjających politycznie czasach  znalazła godne miejsce w domu Leokadii i Juliana Lorbieckich, gdzie stała aż do 1991 roku. Wówczas to Tadeusz, syn Państwa Lorbieckich uczynił tak wiele, aby Św. Tekla wróciła na swoje miejsce do kapliczki. To właśnie według pomysłu Tadeusza Lorbieckiego  grudziądzki architekt Ryszard Kaczor wykonał projekt kapliczki oraz samodzielnie odnowił  figurę Św. Tekli. W odbudowę kapliczki włączyli się również inni mieszkańcy Piaseczna. Dnia 27 lipca 1991 roku  figura Św. Tekli stanęła  w swoim nowym domku - w nowej kapliczce, a uroczystego poświęcenia dokonał w tym dniu ks. Dr Kazimierz Myszkowski – proboszcz miejscowej parafii p. w. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Piasecznie. Kapliczka ma kształt cokołu wykonanego z cegieł, na którym umieszczony jest oszklony z czterech stron prostopadłościan, wewnątrz którego umieszczona jest figura Św. Tekli, a u jej stóp z lewej strony znajduje się głowa lwa. Całość zwieńcza czterospadowy daszek, na którego szczycie zamontowano metalową chorągiewkę z datą 1906 oraz ażurowo wykonanym krzyżem. W środkowej części cokołu, od przodu przykręcona jest tabliczka z napisem:  ŚWIĘTA TEKLO MÓDL SIĘ ZA NAMI 1906  -1939 – 1991.

 

Podczas listopadowej wichury A.D. 2024 wyrwane z korzeniami drzewo znacznie uszkodziło Kapliczkę Św. Tekli. Natychmiast pośpieszył z pomocą, by naprawić awanturnictwo wichury Syn Leokadii i Juliana  Państwa Lorbieckich - Tadeusz, senior i nestor Rodu. Pośpieszył tak samo gorliwie jak ongiś, w czasie okupacji niemieckiej - Jego Rodzice. Uczynił to wraz ze swoim Potomstwem i Przyjaciółmi, angażując artystów i wykonawców, a przede wszystkim  Macieja Kotlarza z miasta Gniew . 
,,, i tylko czekać  na owe wydarzenie, gdy dzieło pobłogosławi Ks. Proboszcz i zarazem Kustosz Maryjnego Sanktuarium w Piasecznie  -  Ks. Andrzej Ossowski, co zapewne stanie się podczas uroczystej Mszy Św. z udziałem licznie przybyłych Wiernych  z całej Parafii i Parafii Sąsiednich.


 

Ilustracje
Archiwum InternetoweStanisław Józef Zieliński Tekst Stanisław Józef Zieliński 02. 03. 2025

 

 

 

 

czwartek, 30 stycznia 2025

Bo w Piasecznie To My zawsze Sami Swoi

 

Bo w Piasecznie

To my zawsze

Sami  Swoi

I Kargule i Pawlaki

Też tu są

Swoje drogi

Swoje pola

Swoje lasy

Swoje płoty

A i każdy

Ma swój dom

 

Także tutaj

Tutaj u nas  w Piasecznie

Ta sama zasada

Zawsze święta

I od dziecka

Każdy wie już

Co je moje

Kto naruszy tę zasadę

Próżno żeby szukał ładu

Próżno żeby szukał szczęścia

Pozostaje poza nami

Li tylko sam sobie

 

Tak się jednak

Jeszcze nigdy

Nie zdarzyło

I uczciwie każdy gra

W tej Naszej

Piaseckiej Orkiestrze

Tu co roku

Zawsze jest udany Przegląd

Przegląd Folklorystyczny

Kociewia Kaszub i Pomorza

Pod Patronatem

Matki Bożej Piaseckiej

W ubiegłym roku

Anno Domini 2024

Właśnie minęło nam

Trzydziestolecie

 

Któż nie tańczył

Któż nie śpiewał

Na naszej Piaseckiej Scenie

Matko Boża Piasecka

Ileż tutaj Twoich Gwiazd

A każda z Twoim

Z Twoim Matczynem

Błogosławieństwem

Zawsze przyświeca nam

Twoje Słońce

I przepędza chmury po błękicie

Twój przyjazny nam

Ciepły Piasecki Wiatr

 

I oprawa tu jest

Zawsze znakomita

Co roku nad kuchnią

Koło Gospodyń Wiejskich

Trzyma gorliwie straż

Tyle smakołyków

Nie znajdziesz nigdzie

I tyle sekretów

Zliczyć nie sposób

To li tylko  Piaseczno ma

 


Każdy tutaj

Menadżerem swego życia

W Dekalogu i w Ewangelii

Co dzień jego misja trwa

I z tej swojej

Piaseckiej Drużyny

Matka Boża zawsze rada

Że tak bardzo Jej

Jest ów Cały Piasecki Świat

 

Jadwiga  Mielke 

I Emilia Ciachorowska

Ile padło dobrych słów

I ile było udanych prób

Ile dni tu każdy 

Szlifował swoje moce

By z  uznaniem

Mógł popatrzeć na to wszystko

Rad z wyników

I Senior Tadeusz Lorbiecki

A i główny Sponsor 

Krzysztof Luchowski

Dla tak wielu

Po prostu Krzyś

 

Brawa jeszcze do dziś słyszę

Bo całe Piaseczno

To jedna wielka oaza braw

Tu podczas Przeglądu

Nawet Czas przestaje płynąć

Bo cały Przegląd

Pragnie w ogromnej  zadumie

Pragnie obejrzeć

I Piasecki Czas

Takoż jako i Dożynki

Takoż jako i Odpust

I ze wszystkich stron

Wiodące do Piaseczna

Ku Maryjnemu Sanktuarium

Nie do policzenia

Tak liczne Pielgrzymki

Piaseczno Piaseczno

Źródło Żywej Wiary

I Wulkan Prawdziwej

Wsi Polskiej

To oczywiste

Jak w Pacierzu

Słowo Amen

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

21. 01. 2025