Jednak jest to szczera Prawda A i dowód na to że tak można

 

Jednak jest to 

Szczera prawda

A i dowód na to że 

Tak można

Serdecznie witam 

na moim blogu autorskim

Nie ma to jak w Piasecznie 

wraz ze swoimi strofami  

Jana Mieszczyńskiego

 pszczelarza i poetę... 

człowieka nadzwyczaj 

wrażliwego na to wszystko, 

co wokół nas, 

z nadprzyrodzoną pasją

 i  twórczą intuicją.

Gniewski Poeta

Z Tczewskiego Koła Literatów

Im. R. Landowskiego

Jan Mieszczyński

Po prostu szybciej rośnie

Niż na przysłowiowych drożdżach

Ulubieniec swoich wierszy

I wszędzie go dopaść pragną

I skutecznie dopadają

Jak rój pszczół

W jego pasiece

Pełnej miodosytnich uli

I tematów w nich bez liku

I bogactwo tych tematów

Głowa pęka

Głowa boli

Jedno całe popołudnie

By to poznać

To za mało

Trzeba tydzień

Miesiąc cały

I wrażliwy ów Poeta

Na to co dziś

W całym świecie

Martwi Gaza

Martwi Ukraina

Aż rozdygotane serce

Jasiowe poetyckie serce

Morze trosk

Morze tematów

Same silne

Rwące nurty

W dzień powszedni

I od święta

Ważne historyczne daty

A wszystkiego takie mrowie

Jak  to wszystko

Ów Czcigodny Jan pamięta

Jak z pokoju do pokoju

Tak przechodzi

Przez epoki

I to co piękne

I to co wzniosłe

Wydobywa i przybliża

Z naszej przebogatej

Skarbnicy Historii

Takoż w Kraju

Jakoż i  w swoim

Mieście Gniew

W jego wierszach

Ma rangę diamentu

Nawet  kamień

Ów koci łeb

Z gniewskiego bruku

 Het w zamierzchłe  czasy

Po cichu dyskretnie zmierzający

Za sprawą Pióra Jana

Jakże bardzo przybliżony

Mimo wielowiekowej Odległości

A też jest i Mona Lisa

I Leonardo da Vinci

I są też na swych łodziach

Zawsze tak samo

Groźni Wikingowie

Równi Tatarom i Mongołom

I Krzyżakom

A dziś równi Putinowi

Zawsze tacy sami

Wprost z piekła rodem

Bezwzględni grabieżcy

Gotowi do końca świata

Jechać na karku Europy

Zawsze tak samo gotowi

Cały kontynent

Zapędzić w jasyr

Na bardzo długie

Lata niewoli

Jan przypomina

Dekalog Boży

I Prawa Natury

I mówi dość

Mówi wszystkim barbarzyńcom

W naszym kochanym

Ziemskim Ogrodzie

Gdzie muszą być

By mógł istnieć świat

Muszą być dalej

W stanie nienaruszonym

Harmonia i Ład

Czegoż i Tobie

Życzy Ukraino

Zechciej być

Lojalna wobec tych

Którzy Ciebie bronią

Zechciej być zawsze

Lojalna wobec Polski

Bo Ukraina i Polska

To przecież dwie

Bliźniacze Siostry

I zawsze bliżej nam

Ku sobie

Niż przeciwko sobie

Słowo pod piórem Jana

Jana Mieszczyńskiego

Nabiera dziwnej

Dziejowej mocy

Mocy Wiary

Mocy Nadziei

Mocy Trwania

I Mocy Wytrwania

Aż do Pełnej Victorii

 Archiwum Poetyckie

Jana Mieszczyńskiego

Komentarz - Oleksandr Yourchuk

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

20. 07. 2025

 

 

 

 

 

Każdy chce mieć Złotą Rybkę By spełnione mieć marzenia

 

Każdy chce mieć Złotą Rybkę

By spełnione mieć marzenia

I zapuszcza w wodę wędkę

Jednak Złota Rybka przecież

Zawsze ma swe tajemnice

Swoje zaraz i poczekaj

A poza tym sama prawda

Cóż to za waga marzenia

Gdyby to marzenie 

Być miało

Spełnione naprędce

Jeszcze szybciej 

Niż  kichnięcie

Przeciw falom

Złota Rybka i w Piasecznie

W Starym Rodowym  Jeziorze

Nad którym straż dzierży

Nestor krainy

I Nestor Rodu Lorbieckich

Czcigodny Tadeusz

Herbu Sas

Zapalony Myśliwy

A i Wędkarz zapalony

Gdy czasem o świcie

Albo i o zmierzchu

Rzuci okiem

Na swoje Rodowe Jezioro

W którym zawsze widzi

Odbicie wszystkich

Piaseckich czasów

W blasku brzasku

Albo i  o wieczornej zorzy

Udaje się usłyszeć

A nawet i dojrzeć

Pląsanie Złotej Rybki

Czeka rybak

Czeka wędkarz

Lecz wszystko

Wymaga tej dojrzałej chwili

Ten dogoni swe marzenie

I ten spełni swe marzenie

Gdy jest na to przygotowany

Iż stanie się to

Nie od razu

Nieraz i przeminą lata

Nieraz co najmniej

Dwanaście wiosen i jesieni

Zanim Złota Rybka

Podpłynie do brzegu

Specjalnie tylko po to

By marzenie Twoje

Tak długo oczekiwane

Aby je nareszcie spełnić

Z należną ku Tobie powagą

I Tadeusz wie co robi

Niezależnie jaką porą

Albo choć

Przez okno zerknie

Ażeby chociaż na moment

Chociaż w myślach

We wspomnieniach

Ujrzeć swoją

Kochaną Złotą Rybkę

A gdy Jej akurat nie ma

To siada przy stole

I pogrążony w myślach

Całego żywota

Cierpliwie czeka

Bacznie śledząc

Pasmo swoich

Cennych wspomnień

 

Ilustracje  i tekst

Stanisław Józef Zieliński

18. 07. 2025