A  burak w Piasecznie

Na  swoją  Cukrownię

Na  Cukrownię 

W  Pelplinie

Już kolejny rok 
Czeka i czeka

Piaseczno Złoty

Buraczany Świat

Tu wszystko

Ma swój czas

W pośpiechu

Ile tchu

Krzysztof Luchowski

Tu Pierwszy Włodarz

Z buraków 

Ze swoich pól

Aż do Pelplina

Aż do Cukrowni

Której już nie ma

Wzdłuż trasy która Wprost

Do Pelplina

Co roku wznosi mur

Ów buraczany

Cóż kiedyś był za czas

Kiedy wykopki już

Wprost do Cukrowni

Wprost do Pelplina

Po prostym trakcie

Wprost do Pelplina

Z każdego pola

Na przełaj

Na szagę

Dzień w dzień
Za wozem 

Turkotał 
Kolejny wóz
I nic więcej
Tylko buraki 
Tylko buraki
Do Cukrowni 
w Pelplinie
Wiózł i wiózł 
Już od wczesnego świtu
Do samej późnej nocy

I Pelplin szybko rósł

I tak za rokiem rok

W całym Piasecznie

Był burak królem pól

I tu w Piasecznie

Tak było co roku

Tak było od zawsze

I dzisiaj jest ten ból

Wszędzie ten ból

Ból że aż szok

W Pelplinie

Cukrowni dziś

Nie masz już

Tu gdzie przez lata

Była cukrownia

Są jeszcze hale

Opustoszałe

Jest jeszcze komin

I jest ów

Cyrk nad cyrkami

Jest ta niechciana

Unijna inwestycja

Tu gdzie cukrownia

Jest już Galeria

I mówi dziś

Krzysiu z Piaseczna

Pierwszy Gospodarz

I Pierwszy Włodarz

Póki po Cukrowni

Po Cukrowni w Pelplinie

Jeszcze chłopu

Ostatnia łza

Po policzku 

Nie odeszła 

O powrót

Cukrowni do Pelplina

Pókim żyw

Jeszcze dziś

Wraz z całym Piasecznem

Rozpoczynam walkę

Tyle przetrwała lat

I Pelplin przy niej rósł

Cukrownia przetrwała Czasy

Pruskiego Zaboru
Tych Rdzennie Polskich
Pomorskich Ziem

Przetrwała wojny

I okupacje

Pelplin utracił

Swoją Cukrownię

Kiedy był nastał

Czas Utracjuszy

Którzy byli gotowi
Dla dobra Niemiec
Byli gotowi bez wazeliny

Wyprzedać wszystko

I to za bezcen

Nawet deszcz

Nawet mżawkę

Nawet powietrze

W imię tak zwanej

Prywatyzacji

Smutny na polu

Pelpliński
I jakże smutny
Na swoim polu
I Piasecki  Chłop

A ów smutek

Jakże ma swoje

Mocne miejsce

Tu w Piasecznie

U stóp Królowej

Kociewia i Kaszub

Królowej całego regionu

I całego województwa

I całej Polski

Kiedy smutny chłop

Wraz z całą rodziną

O powrót Cukrowni

O powrót do Pelplina

Gorliwie z Wiarą

Modli się codziennie

I mówi też

I z Piaseczna Krzyś

Krzewiąc nadzieję

Powrotu Cukrowni

Do Pelplina

W swoich

Wszystkich myślach

Czeka nas

Ten trudny bój

Zwycięski bój

Bo kto 
To widział

Ażeby burak

Na pryzmie buraków Wiądł

I dzień w dzień

Na swoją Cukrownię

W Pelplinie Czekał

I sprawców Dopaść

Najwyższy czas

I do mostów 

Przy drogach

Uwiązać ich za te

Złodziejskie Łapska

Po wszystkie czasy

Po każdy wiek

I niech nawet o nich

Wiedzą dzieci w szkole

Oto są ci

Oto są ci

Oto są ci

Którzy w Pelplinie

Rozkradli Cukrownię

I to tak 
Dzień po dniu

W biały dzień

Dając Rolnikom

W tym miejscu

Galerię

Pomnik Krótkowzroczności 
A i swojej tępoty
A i sobiepaństwa

Ilustracje
Archiwum Internetowe
Stanisław J. Zieliński
Tekst
Stanisław Józef Zieliński

24.11.2018