A  burak w Piasecznie

Na  swoją  Cukrownię

Na  Cukrownię 

W  Pelplinie

Już kolejny rok 
Czeka i czeka

Piaseczno Złoty

Buraczany Świat

Tu wszystko

Ma swój czas

W pośpiechu

Ile tchu

Krzysztof Luchowski

Tu Pierwszy Włodarz

Z buraków 

Ze swoich pól

Aż do Pelplina

Aż do Cukrowni

Której już nie ma

Wzdłuż trasy która Wprost

Do Pelplina

Co roku wznosi mur

Ów buraczany

Cóż kiedyś był za czas

Kiedy wykopki już

Wprost do Cukrowni

Wprost do Pelplina

Po prostym trakcie

Wprost do Pelplina

Z każdego pola

Na przełaj

Na szagę

Dzień w dzień
Za wozem 

Turkotał 
Kolejny wóz
I nic więcej
Tylko buraki 
Tylko buraki
Do Cukrowni 
w Pelplinie
Wiózł i wiózł 
Już od wczesnego świtu
Do samej późnej nocy

I Pelplin szybko rósł

I tak za rokiem rok

W całym Piasecznie

Był burak królem pól

I tu w Piasecznie

Tak było co roku

Tak było od zawsze

I dzisiaj jest ten ból

Wszędzie ten ból

Ból że aż szok

W Pelplinie

Cukrowni dziś

Nie masz już

Tu gdzie przez lata

Była cukrownia

Są jeszcze hale

Opustoszałe

Jest jeszcze komin

I jest ów

Cyrk nad cyrkami

Jest ta niechciana

Unijna inwestycja

Tu gdzie cukrownia

Jest już Galeria

I mówi dziś

Krzysiu z Piaseczna

Pierwszy Gospodarz

I Pierwszy Włodarz

Póki po Cukrowni

Po Cukrowni w Pelplinie

Jeszcze chłopu

Ostatnia łza

Po policzku 

Nie odeszła 

O powrót

Cukrowni do Pelplina

Pókim żyw

Jeszcze dziś

Wraz z całym Piasecznem

Rozpoczynam walkę

Tyle przetrwała lat

I Pelplin przy niej rósł

Cukrownia przetrwała Czasy

Pruskiego Zaboru
Tych Rdzennie Polskich
Pomorskich Ziem

Przetrwała wojny

I okupacje

Pelplin utracił

Swoją Cukrownię

Kiedy był nastał

Czas Utracjuszy

Którzy byli gotowi
Dla dobra Niemiec
Byli gotowi bez wazeliny

Wyprzedać wszystko

I to za bezcen

Nawet deszcz

Nawet mżawkę

Nawet powietrze

W imię tak zwanej

Prywatyzacji

Smutny na polu

Pelpliński
I jakże smutny
Na swoim polu
I Piasecki  Chłop

A ów smutek

Jakże ma swoje

Mocne miejsce

Tu w Piasecznie

U stóp Królowej

Kociewia i Kaszub

Królowej całego regionu

I całego województwa

I całej Polski

Kiedy smutny chłop

Wraz z całą rodziną

O powrót Cukrowni

O powrót do Pelplina

Gorliwie z Wiarą

Modli się codziennie

I mówi też

I z Piaseczna Krzyś

Krzewiąc nadzieję

Powrotu Cukrowni

Do Pelplina

W swoich

Wszystkich myślach

Czeka nas

Ten trudny bój

Zwycięski bój

Bo kto 
To widział

Ażeby burak

Na pryzmie buraków Wiądł

I dzień w dzień

Na swoją Cukrownię

W Pelplinie Czekał

I sprawców Dopaść

Najwyższy czas

I do mostów 

Przy drogach

Uwiązać ich za te

Złodziejskie Łapska

Po wszystkie czasy

Po każdy wiek

I niech nawet o nich

Wiedzą dzieci w szkole

Oto są ci

Oto są ci

Oto są ci

Którzy w Pelplinie

Rozkradli Cukrownię

I to tak 
Dzień po dniu

W biały dzień

Dając Rolnikom

W tym miejscu

Galerię

Pomnik Krótkowzroczności 
A i swojej tępoty
A i sobiepaństwa

Ilustracje
Archiwum Internetowe
Stanisław J. Zieliński
Tekst
Stanisław Józef Zieliński

24.11.2018

Uczyńcie Wszystko Co Jezus Wam Powie

Uczyńcie Wszystko

Co Jezus  Wam Powie

 

I kolejny rok

D

Do  łoża przykuty

Lecz jakże zawsze

W pełni obecny

Choć mówisz

I aż i tylko

 

I milczeniem

I troską

I chodzisz 
Wspomnieniem
Czcigodny 
Księże Prałacie 

Po całym Piasecznie
A Wszyscy 
Jakże dobrze wiedzą
Kto zacz
 

Bo przecież 
Wznosiłeś to

Piaseczno Sanktuaryjne

Matki Bożej Kociewia

Matki Bożej Kaszub

Matki Bożej 
Królowej Polski

I Królowej Pomorza

Jakże wpisując się

W ten trudny los

Chorego Syna Smolarza

Czekającego 
Na uzdrowienie
I jak  ów Syn Smolarza 
Na swoje uzdrowienie 
Także czekasz
Czekaniem mierzonym Całymi latami

Bo tylko wtedy 
Może ustąpić

Ta jakże trudna choroba
Jakże przekorna 
I jakże uparta

Jednakże któż 
Tu nie przychodzi

Któż Ciebie

Czcigodny Księże Prałacie

Któż Ciebie nie odwiedza

I całe Seminarium Duchowne

W Pelplinie

I Seminarium 
W Gdańsku Oliwie

I Wojewoda

Województwa Pomorskiego

Dariusz Drelich

I Poseł na Sejm

Kazimierz Smoliński

I kapłani i biskupi

Także ci

Jakże zapędzeni w czasie

 

 

Arcybiskupi Kardynałowie

I z całej Polski

I z innych państw

A i wprost z Rzymu

Ze słowami pokrzepienia

Nadziei i otuchy
I gorliwej 
Modlitwy

Ale mimo to

Choroba zaległa Kamieniem

 
I ani ani

Całymi latami

Jednak nie ustępuje

Najwyżej co nieco drgnie

Co nieco poruszy się

I dalej uparcie

Zajmuje swoje miejsce

Winien tu jednak

Przybywać cały świat

Jak chorym

Jak troskliwie potrafią

Zaopiekować się Chorym

Obłożnie Chorym 
Tu Ksiądz Prałat 
Kazimierz Myszkowski
Jest w swoim cierpieniu
Jest w swojej chorobie
Nieskazitelnym Apostołem 
Bożego Miłosierdzia 

Jak potrafią 
Zaopiekować się

W Piasecznie

W tym Pomorskim Piasecznie

Koło Gniewu

Tu drzwi nikt nie zamyka

Te drzwi nie wiedzą

Co to klucz w zamku

Tu całymi dniami
Po prostu  

Drzwi wejściowe

Nie zamykają się

Albo ktoś wchodzi

Albo już wychodzi

Od Czcigodnego 
Księdza Prałata

Kazimierza Myszkowskiego

Stąd bowiem zaczyna się

Lokalna i regionalna

I Ogólnopolska Parafiada

Także hojnie pobłogosławiona

Tym ciepłym kapłańskim

Błogosławieństwem

Piaseckiego Męczennika

Tutaj na Dożynki

Ustawiają się wieńce

Pięknie utkane

Zbożem rozmaitem

Zanim wejdą

Na Mszę Św. do świątyni

A potem ruszą

Zwartym Orszakiem

Na ten jeden Ogromny

Plac Modlitewny

Dokoła Sanktuarium

Pod gołym Niebem

Pod samym

Sklepieniem Niebieskim

Skąd każdy ze Studzienki

Czerpie łyk 
Wody Żywej

Wprost ze Źródełka

Z Miejsca Objawień 
I Uzdrowień

Bogurodzicy  Dziewicy Maryi

Królowej Polski

Sołtys zarówno 
Ojciec 
Jak i Syn
A jeden i drugi Krzysztof

I
  

Miejscowi Kapłani

Jakże w tej Kapłańskiej

Codziennej Modlitwie
W Piasecznie

Ofiarni

I tak niemal każdy

Prawie każdy Swój dzień

Rozpoczyna 
Od odwiedzin

Czcigodnego Księdza Prałata
Kazimierza 
Myszkowskiego

I choć uściskiem 

Dłoni opowie

Co w całym Piasecznie

Co w Gminie Gniew

Co w Powiecie Tczewskim

I co w Diecezji Pelplińskiej

Co dobrego słychać

W każdej Wsi Sąsiedniej

I gdzie Piaseckie Gzuby

I Piaseckie Kociewiaki

Gdzie znowu będą

I tańczyć i śpiewać

I potem ta pauza
Nad Grobem 
Pierwszego 

Nauczyciela Wsi
Piaseczno

Jana Ejankowskiego

Który z Tobą 

Czcigodny Księże Prałacie
Przez całe 
Długie lata
W jednym zaprzęgu szedł

Bo wszystko czeka

Czeka na to ciche

Kapłańskie skinienie

Skinienie

Błogosławieństwo

 

I  dzięki tym nitkom

Subtelnym czułym

Tak delikatnym że aż

Niewidocznym

Nitkom

Samarytańskim

Solidarnym

Czas w Piasecznie

Toczy się jak dawniej

Cicho

Dostatnio

I godnie

I hojnie

Zgodnie z tym 
Szyldem Credo

Tuż nad bramą

Wiodącą do Kościoła

Uczyńcie wszystko

Co Jezus Wam powie

Ilustracje
Archiwum Internetowe
Sołectwa Piaseczno
Stanisław Józef Zieliński
Tekst
Stanisław Józef Zieliński

19.11.2018 r.

P.S.

 I jak co roku, także i w tym roku - Anno Domini 2018 w Dniu 4 Grudnia przyjdzie do Czcigodnego Jubilata w  tym Dniu cały świat - Wszyscy Kapłani z daleka i z bliska , całe Piaseczno, cała Diecezja Pelplińska i wszystkie dookoła, a także - Gmina Gniew, Powiat  Tczew i Województwo Pomorskie.  A życzeń i wiązanek kwiatów oraz modlitw o Uzdrowienie  - nie będzie końca tym bardziej, że podsumowanie roku w Piasecznie jest bardzo bogate , że przypomnę tylko najważniejsze: niezwykle uroczyste obchody 50-Lecia Koronacji Ikony Matki Bożej Królowej Piaseczna, Kociewia, Kaszub, Województwa Pomorskiego i całej Polski, z udziałem Kardynała Stanisława Dziwisza oraz jak zwykle - coroczne Dożynki, a nieco wcześniej - również uroczyste Blechandry i Przegląd Zespołów Folklorystycznych ...

Jednakże największym pracusiom i najbardziej zapominalskim - przypominam: 4 Grudnia Urodziny Ks. Prałata Kazimierza Myszkowskiego.

Jakże pilne  - 
I ważne 
I niezbędne 
I  nieodzowne...

Daj Bóg,aby Czcigodny Jubilat,  Ks. Prałat Kazimierz Myszkowski, któremu do setki brakuje 10 lat, by do drugiej setki mógł dożyć ...110 , w pełnym zdrowiu, zrzucając z siebie ciężar choroby...  By i do Czcigodnego Jubilata do drzwi zapukał Jezus Chrystus ze słowami do Łazarza: Mówię Tobie wstań i...Idź osobiście celebrować swoją Jubileuszową 90-letnią Mszę Dziękczynną Królowej Piaseczna, Królowej Kociewia i Kaszub  - Królowej Pomorza  i Całej Polski , bo jeśli tego nie uczynisz, to Wszyscy Twoi Parafianie - jak jeden - przyjdą tu do Ciebie ...I Ich nie pomieścisz...